«Η θλίψη του να παρακολουθείς τον μίζερο Μεγάλο Αδερφό»: Γράφει ο συγγραφέας και ηθοποιός Κώστας Κρομμύδας

«Η θλίψη του να παρακολουθείς τον μίζερο Μεγάλο Αδερφό»: Γράφει ο συγγραφέας και ηθοποιός Κώστας Κρομμύδας

Φώτα πολλά… Εκτυφλωτικά… Φώτα που έχουν την δύναμη να σε βυθίσουν εξίσου στο σκοτάδι… Στρέφουν την ψεύτικη λάμψη τους πάνω από ένα εικονικό σπίτι μεταφέροντας την δράση σε χιλιάδες οθόνες, έτσι ώστε κάποια στιγμή δεν ξεχωρίζεις ποιοι πραγματικά είναι οι εγκλωβισμένοι…

Διαβάστε ακόμα: “Οι τσάντες που θα σηκώσουμε το φετινό Φθινόπωρο θα είναι πιο βαριές…”: Γράφει ο συγγραφέας και ηθοποιός Κώστας Κρομμύδας

Κάμερες παντού… Και πίσω τους αδηφάγα μάτια να παρακολουθούν μια ζωή ψεύτικη. Στρογγυλεμένη κάτω από κατάλληλες γωνίες λήψης. Εμπλουτισμένη με φίλτρα για να μοιάζει λίγο πιο όμορφη, λίγο πιο χαρούμενη, λίγο πιο αληθινή και τελικά, παντελώς λίγη.

Βυθισμένοι στον καναπέ, παραμυθιάζουμε τον εαυτό μας ότι ίσως υπάρχει αυτή η νωθρή πραγματικότητα… Ότι η ζωή μπορεί να κυλήσει υπό την καθοδήγηση του σεναρίου και των ρόλων που μοιράζονται σε αυτούς που θα κλειστούν στο σπίτι του μεγάλου αδερφού. Και εμείς στο δικό μας, κρατώντας το τηλεκοντρόλ καλούμαστε να γίνουμε κριτές, σε μια ζωή που μοιάζει με φθηνή παράσταση με μόνη διαφορά ότι μπορούμε να ορίσουμε εμείς το φινάλε της!

Η πραγματική ζωή δεν ξεκινά την ημέρα της καθισμένη σε έναν καναπέ. Δεν μακιγιάρεται και δεν φορά τα καλά της ρούχα. Ούτε στολίζεται για να τρέξει στον αγώνα δρόμου που ανοίγεται μπροστά της με έπαθλο 100.000 ευρώ. Δεν έχει πλαστικά χαμόγελα και αντιδράσεις. Έχει συναισθήματα που αφήνουν αυλακωμένο το πρόσωπο από την δύναμη τους. Έχει πόνο που βαδίζει αγκαλιά με την απόγνωση και την χαρά. Μαζί με αποχωρισμούς που σου στοιχίζουν κομμάτια του εαυτού σου.

Το να παρακολουθείς σε ζωντανή σύνδεση την δήθεν αληθινή ζωή κάποιων ανθρώπων μόνο ανάταση δεν προσφέρει στην ψυχή σου. Ίσως μια στενάχωρη διάθεση κάθεται δίπλα σου όταν βλέπεις το μάτι του “μεγάλου αδερφού” να στενεύει τα όρια και τις συνειδήσεις επιβάλλοντας αυτά που εκείνος θέλει, ρουφώντας συναισθήματα για λίγα νούμερα τηλεθέασης παραπάνω. Το σπίτι δεν φαντάζει τόσο λαμπερό πια… Γίνεται ολοένα και πιο μικρό αφήνοντας εκτεθειμένα τα σαθρά θεμέλιά του. Κάνει «Μικρούτσικες» τις συμπεριφορές και τις αξίες, κρατώντας απροστάτευτους εκείνους που “ζουν” στους τέσσερις ή και περισσότερους τοίχους του… Κι όσο οι τηλεοπτικοί μας δέκτες ρίχνουν το βλέμμα τους στην παράδοξη αυτή “οικογένεια” μοιραία μεταμορφωνόμαστε κι εμείς στον μικρό και μίζερο αδερφό. Τα σπίτια μας γίνονται τα θαμπά σπίτια του μεγάλου αδερφού όπου βασιλιάς είναι εκείνος που κρατά σφιχτά στα χέρια το τηλεκοντρόλ… πότε θα καταλάβεις άραγε πως το πάτημα και μόνο ενός κουμπιού μπορεί να σε γλιτώσει από την μιζέρια που σου υποβάλουν…

 

Περισσότερα για τον Κώστα Kρομμύδα στο www.kostaskrommydas.gr ή ακολουθήστε τον στα social media:

Instagram (https://www.instagram.com/krommydaskostas/)

Facebook https://www.facebook.com/KROMMYDASKOSTA

Ροή Ειδήσεων