Μαθητές «ροκάρουν» με βιολοτσέλο το «Nothing else matters» των Metallica

Μαθητές «ροκάρουν» με βιολοτσέλο το «Nothing else matters» των Metallica

Μαθητές «ροκάρουν» με βιολοτσέλο το «Nothing else matters» των Metallica

Μία πρωτότυπη διασκευή της διαχρονικής μπαλάντας του θρυλικού συγκροτήματος από τους μαθητές του μουσικού σχολείου Παλλήνης.

Μία πρωτότυπη διασκευή της διαχρονικής μπαλάντας του θρυλικού συγκροτήματος από τους μαθητές του μουσικού σχολείου Παλλήνης! «Πρωταγωνιστές» είναι η Μαρία Σγουρού, ο Ανδρόνικος Χρηστάρας, ο Γιώργος Μπρόκος, η Κατερίνα Λαγουδάκη και ο Ενρίκο Σινάναι! «Μαέστρος», η καθηγήτριά τους Χριστίνα Παπαλίτσα!

Οι έφηβοι «ροκ σταρ» λατρεύουν τη μουσική! Και όπως λενε δεν υπάρχει πιο ωραία αίσθηση από το να περπατάς στους διαδρόμους του σχολείου και να ακούς παντού μελωδίες ! Αυτή είναι μία άλλου είδους καθημερινότητα στο Μουσικό σχολείο! Οι μαθητές μιλούν στο Infokids για την διασκευή του τραγουδιού, την ενασχόλησή τους με τη μουσική και τα όνειρά τους!

*Συνέντευξη στην Κλέλια Κλουντζού

Μαρία, Κατερίνα, Ανδρόνικε, Ενρίκο και Γιώργο τα θερμά μας συγχαρητήρια, πολλά μπράβο και σε εσάς κυρία Παπαλίτσα για την εξαιρετική προσπάθεια!

-Πώς ήρθε η έμπνευση να διασκευάσετε με πρωτότυπο τρόπο, αυτό το υπέροχο τραγούδι των Metallica που έχει αφήσει εποχή και έχει μεγαλώσει γενιές και γενιές;

Μαρία Σγουρού: «Ήταν μια όμορφη ιδέα της κας Παπαλίτσα την οποία αγκαλιάσαμε με ενθουσιασμό καθώς η μουσική των metallica αρέσει πολύ και στη δική μας γενιά!»

Κατερίνα Λαγουδάκη: «Ήταν πρόταση της καθηγήτριας μας , της Κυρίας Παπαλίτσα. Φυσικά και ήταν χαρά μας να συμμετάσχουμε και να δουλέψουμε για ένα όμορφο αποτέλεσμα. Είναι ωραίο να πειραματίζεσαι, ειδικά για κάτι που είναι πρωτότυπο και ενδιαφέρον. Είναι ένα γνωστό και πολύ αγαπημένο μουσικό κομμάτι, με ιδιαίτερη μελωδία, οπότε πιστεύαμε ότι θα άγγιζε αρκετούς , πόσο μάλλον από ένα όργανο, το τσέλο, που αποδίδει εξαιρετικά την συναισθηματική πλευρά ενός κομματιού.»

«ΚΑΝΑΜΕ ΠΡΟΒΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ!»

-Πόσο εύκολο ήταν να παίξετε την ροκ μπαλάνταμε τα βιολοντσέλο; Τι σας δυσκόλεψε περισσότερο και πόσο διήρκησαν οι πρόβες μέχρι την τελικά βιντεοσκόπηση του;

Κατερίνα Λαγουδάκη: «Δύσκολο δεν θα το λέγαμε. Απαιτούσε σίγουρα διάβασμα στο σπίτι με αποτέλεσμα να γνωρίζει ο καθένας το μέρος του καλά. Σίγουρα όμως το δυσκολότερο πιστεύω ήταν να συγχρονιστούμε ρυθμικά όλοι μαζί χωρίς να μπερδευόμαστε καθώς να μην ξεχνάμε τους χρωματισμούς . Οι πρόβες είχαν ξεκινήσει περίπου το Δεκέμβριο. Δεν κάναμε συχνά πρόβες λόγω των διαφορετικών προγραμμάτων . Ο καθένας βέβαια μελέταγε στο σπίτι. Ήμασταν χαλαροί και πάνω απ’ όλα το διασκεδάζαμε φουλ. Προς το τέλος όμως κάναμε πρόβες αρκετά συχνά ώστε να το τελειοποιήσουμε για την βιντεοσκόπηση.»

Ανδρόνικος Χρηστάρας: «Από την πλευρά μου, έχοντας αναλάβει τα μπάσσα, οι γραμμές ου δεν ήταν πολύ δύσκολες. Εννοείται έπρεπε να κάτσω να τις μάθω χωρίς κανένα λάθος, γιατί τελικά στην ηχογράφηση πάντα κάτι σου ξεφεύγει, αλλά γενικά δεν δυσκολεύτηκα πολυ. Σίγουρο είναι όμως οτι στα πιο έντονα σημεία του κομματιού, που έπρεπε να παίξω και εγώ πιο δυνατά, το πιτσικάτο ήταν κάτι που έπρεπε να δουλέψω παραπάνω.»

Μαρία Σγουρού : «Ήταν δύσκολο να βρούμε κοινές ώρες για πρόβα καθώς όλοι και όλες έχουμε διαφορετικά προγράμματα μαθημάτων στο σχολείο. Η χαρά μας όμως για να παίξουμε αυτό το κομμάτι ως κουαρτέτο ήταν τόσο μεγάλη που καταφέραμε να συντονιστούμε! Κάναμε αρκετές πρόβες μέχρι να φτάσουμε σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο. Οι πρόβες διαρκούσαν περίπου ένα δίωρο κάθε φορά. Δεν ήταν πολύ δύσκολο αλλά η καθηγήτριά μας και η διάθεσή μας να το βγάλουμε, το έκαναν να φαίνεται ακόμα πιο εύκολο!»

Γιώργος Μπρόκος: «Είμαι ο Γιώργος και μαζί με τον Ενρίκο ήμασταν υπεύθυνοι της ηχογράφησης και βιντεοσκόπησης του κομματιού. Εγώ προσωπικά δεν συμμετείχα κατά κάποιον άλλον τρόπο στο project αλλά χάρηκα πάρα πολύ που βοήθησα με τα τεχνικά του θέματος. Η ηχογράφηση έγινε με δυο RODE NT2-A πυκνωτικά μικρόφωνα για στερεοφωνικό ήχο και δυο κάμερες. Πρέπει να χρειάστηκαν 5-6 ταυτόχρονες λήψεις ήχου και εικόνας για να επιτύχουμε το τελικό αποτέλεσμα. Σε σχεση με άλλες παραγωγές του σχολείου μας ήταν σχετικά απλή υπόθεση όπως πάντα όμως στόχος είναι να περάσουμε καλά και να μεταδώσουμε την αγάπη μας για την μουσική. Κατά την γνώμη μου το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό σε σχέση με τον χρόνο που μας χρειάστηκε για την παραγωγή του.»

Δείτε εδώ το βίντεο!

«Η ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ!»

Είσαστε όλοι μαθητές και μαθήτριες στο μουσικό γυμνασίο και λύκειο Παλλήνης! Γιατίαποφασίσατε να φοιτήσετε σε αυτό το σχολείο; Τι το διαφορετικό έχει;

Ανδρόνικος Χρηστάρας: «Εγώ ειλικρινά, με το τέλος της 6ης δημοτικού, δεν είχα αποφασίσει σε ποιο σχολείο θα πάω και δεν θυμάμαι ακριβώς, γιατί αλλά δεν ήθελα σίγουρα να πάω στο σχολείο της γειτονιάς μου. Ο πατέρας μου, μου πρότεινε να δοκιμάσουμε για το Μουσικό και δεν βρήκα λόγο να μην προσπαθήσω. Τελικά όλη αυτή η ιστορία βγήκε σε καλό και να’ μαι τωρα μετά απο πέντε χρόνια στο Μουσικό Σχολείο της Παλλήνης. Το ιδιαίτερο με αυτό το σχολείο, εκτός απο τα μεγάλα ωράρια του, είναι πως με το που περνάς την εξωτερική καγκελόπορτα, νίωθεις λίγο διαφορετικά. Παιδιά παίζουν και δοκιμάζουν όργανα στο προαύλιο, ζωγραφισμένοι τείχοι απο τρομακτικά ταλαντούχα παιδιά και μελωδίες να ηχούν στους διαδρόμους από τα μουσικά μαθήματα. Μπορεί πια να μην δίνω τοση σημασία σε όλα αυτά, αλλα πιστεύω οτι ειναι επειδήτα έχω συνηθίσει και είμαι περήφανος για αυτό.»

Κατερίνα Λαγουδάκη: «Στην επιλογή αυτή με επηρέασε ο αδελφός μου και σίγουρα η ενασχόληση μου με την μουσική . Φοιτούσε σε αυτό το σχολείο , και πάντα το επισκεπτόμουνα στις συναυλίες . Θαύμαζα όλα τα παιδιά για το ταλέντο τους καθώς τα έβλεπα ευχαριστημένα και συναισθηματικά δεμένα με το σχολείο και τους καθηγητές. Πιστεύω ξεχωρίζει το περιβάλλον αλλά χωρίς καμία αμφιβολία το υψηλό επίπεδο των καθηγητών . Το συγκεκριμένο σχολείο σε αγκαλιάζει , το νιώθεις σαν οικογένεια σου. Είμαστε πολλές ώρες στο σχολείο και δενόμαστε στο επακρο.Ακομα, όλες οι δράσεις , οι συναυλίες ακόμη και τα μουσικά μαθήματα αποτελούν σημαντικό κομμάτι στα σχολικά μας χρόνια και στις εμπειρίες που σιγά σιγά αποκτάμε μέσα από αυτά. Επίσης είναι πολύ σημαντικό ότι μέσα από την κούραση των μαθήματων, ο συνδυασμός των μουσικών μαθήματων μας ξεκουράζει και κάνει το πρόγραμμα πιο ευχάριστο.»

Γιώργος Μπρόκος: «Η αγάπη μου για την μουσική από μικρή ηλικία ήταν αυτό που με ώθησε στο να μπω σε αυτό το υπέροχο σχολείο. Πλέον για εμένα είναι καθημερινότητα αλλά για κάποιον εξωτερικό παρατηρητή πιστεύω ότι θα ήταν μοναδική εμπειρία μια βόλτα στους διάδρομους του σχολείου μας. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην ακούσει κάνεις τα πιάνα που υπάρχουν σε κάθε αίθουσα και μας είναι ελευθέρα να παίζουμε στα διαλείμματα αλλά και τα μαθήματα χορωδίας που μπορώ να πω πως γίνονται κουραστικά μετά από τις 5 επαναλήψεις. Αν τύχει βέβαια να έχουν κέφια οι μαθητές των παραδοσιακών στήνεται γλέντι με τα όλα του μέσα σε ένα διάλειμμα.»

Μαρία Σγουρού: «Στο μουσικό σχολείο Παλλήνης μας ενώνει η αγάπη για τη μουσική και είναι πολύ διαφορετικό να περπατάς στους διαδρόμους του σχολείου και να ακούς παιδιά να παίζουν μουσικά όργανα ή να τραγουδούν αντί να φωνάζουν και να βρίζουν!…»

«ΒΙΟΛΟΝΤΣΕΛΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ ΕΞΙ ΕΤΩΝ!»

-Τι μουσικά όργανα παίζετε; Από ποια ηλικία ξεκίνησε η σχέση μας με τη μουσική;

Κατερίνα Λαγουδάκη: « Πέρα από το πιάνο και τον ταμπουρά που είναι υποχρεωτική εκπαίδευση στα μουσικά σχολεία , παίζω βιολοντσέλο. Με το βιολοντσέλο ασχολούμαι από 6 ετών . Θυμάμαι να έχω πάει να παρακολουθήσω μια παιδική ορχήστρα και το τσέλο να με εντυπωσιάζει περισσότερο από όλα τα όργανα . Βέβαια σημαντικό ρόλο έπαιξε και το γεγονός ότι η μητέρα μου είναι μουσικός με αποτέλεσμα να είμαι μέσα στην μουσική από μικρή ηλικία.»

Γιώργος Μπρόκος: «Όπως είπα αγαπάω πολύ την μουσική άκουγα από μικρός έντεχνη αλλά πλέον το πάθος μου έχει στραφεί στην ροκ κυρίως με αγαπημένους καλλιτέχνες τους Pink Floyd, τους System Of A Down και Rammstein (φυσικά και πήγα στην συναυλία τους πριν από λίγες μέρες). Παίζω τρομπέτα αλλά θέλω πολύ να μάθω drums.»

Μαρία Σγουρού: «Παίζω κυρίως τσέλο. Αυτό είναι το όργανό μου, αλλά ξέρω και πιάνο καθώς επίσης και ταμπουρά. Μου αρέσει ακόμα να φτιάχνουμε κομμάτια με μία φίλη μου από το σχολείο και να τραγουδάμε μαζί όταν έχουμε χρόνο!»

Ανδρόνικος Χρηστάρας: «Εμένα η σχέση μου με την μουσική ξεκίνησε όταν μπήκα στο Μουσικό. Πριν μπω στο Μουσικό δεν ήξερα τίποτα απο μουσική, οπότε όταν πέρασα οτι γνώριζα για την μουσική ήταν κάτι καινούργιο. Τον πρώτο χρόνο στο μουσικό έτυχε να πάρω σαν όργανο επιλογής λόγω κάποιων διαδικαστικών σφαλμάτων, το Ούτι. Ενα ελληνικό παραδοσιακό όργανο με 6 χορδές και έναν πολύ ωραίο μπάσσο ήχο. Στην δευτέρα γυμνασίου ήρθε στο σχολείο η Κυρία Παπαλίτσα οποτε μπόρεσαν κάποια παιδιά να αλλάξουν το όργανο επιλογής τους σε τσέλο και εγώ ήμουν ένα απο αυτά τα παιδιά. Έτσι και ξεκίνησα να παίζω τσέλο. Τώρα γενικά στο μουσικό, όλοι οι μαθητές παίζουν πιάνο και ταμπουρά για να πάρουν και τα βασικά απο κάποια πολυ κυρίαρχα όργανα. Οι μαθητές σταματάνε τον ταμπουρά στην 3η γυμνασίου και το πιανο στην 1η Λυκείου.»

– Ποια είναι τα αγαπημένα σας ακούσματα και καλλιτέχνες;

Μαρία Σγουρού: «Έχω διάφορα μουσικά ακούσματα και επιρροές. Εκτείνονται από ροκ μουσική μέχρι παραδοσιακή κέλτικη. Αγαπημένη μου καλλιτέχνης είναι η Lorreena McKennitt, οι Aerosmith, ο Elton John, ο David Bowie η Enya και πολλοί άλλοι!»

Κατερίνα Λαγουδάκη:« Όλα τα είδη μουσικής είναι όμορφα και τα ακούω. Το καθένα σε διαφορετικές περιστάσεις. Από κρητικά , παραδοσιακά , και κλασσική μουσική μέχρι, hip-hop , rap και ξένο ranb.»

Ανδρόνικος Χρηστάρας: «Εγω προσωπικά, ακούω οτιδήποτε θεωρώ ποιοτικό και «πιασάρικο». Πραγματικά, δεν νομίζω πως μπορώ να περιγράψω όλη την μουσική που ακούω με δύο λέξεις αλλά καποια παραδείγματα θα ήταν τζαζ, ποπ, ραπ, αλτερνατιβ ροκ. Απο καλλιτέχνες αποφέυγω συχνά τους πιο mainstream καλλιτέχνες και ακούω πράγματα όπως mother mother, TV girl, Rex orange county και άλλα παρόμοια.»

-Μιλήστε μας για τις μελλοντικές σπουδές και τα όνειρά σας.

Κατερίνα Λαγουδάκη: «Συνήθως ο περισσότερος κόσμος έχει στο μυαλό του ότι μέσα από ένα μουσικό σχολείο τα παιδιά επιλέγουν τις μουσικές σπουδές. Σίγουρα ένας μεγάλος αριθμός παιδιών αποφασίζει να σπουδάσει μουσική , όμως είναι πολλά παιδιά τα οποία θέλουν να ασχοληθούν με τις γενικές σπουδές. Προσωπικά, θα ήθελα να είμαι σε κάποια ορχήστρα και να εξελιχθώ μέσα από το τσέλο ακόμα και σε μικρά γκρουπ αλλά θέλω να σπουδάσω και να ασχοληθώ κυρίως με τις σχολές της ανθρωπιστικής κατεύθυνσης.»

« Γιώργος Μπρόκος: «Έχω βάλει ως στόχο να περάσω στο Ε.Μ.Π. στο τμήμα Mηχανολόγων Μηχανικών αλλά σκέφτομαι σοβαρά να δηλώσω για το τμήμα Μουσικής και Οπτοακουστικών Τεχνολογιών στο Ρέθυμνο. Έχω αγαπήσει την δουλειά που κάνω τα τελευταία χρόνια με την ομάδα ηχοληψίας του σχολείου και θα ήθελα πάρα πολύ να ασκήσω αυτό το επάγγελμα.»

Ανδρόνικος Χρηστάρας: «Αυτή την στιγμή στόχο, έχω να περάσω στο Φυσικό Αθήνας. Είχα από σχετικά μικρή ηλικία μια αγάπη για τα αστερια και τους αστερισμούς οπότε τώρα σκέφτομαι να πάρω μια κλίση προς την αστρονομία- αστροφυσική. Δεν ξέρω που θα με πάει όλο αυτό αλλα για τώρα αυτά είναι τα σχέδια μου.»

Μαρία Σγουρού: «Θα ήθελα να σπουδάσω μουσικολογία και να ασχοληθώ με τη μουσική αλλά ονειρεύομαι να παίξω σε μεγάλες ορχήστρες της Βιέννης και της Γερμανίας!»

Η ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΠΑΛΙΤΣΑ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΟ INFOKIDS!

-Ένα εξαιρετικό βίντεο μία πρωτότυπη διασκευή ! Ήταν δική σας ιδέα;

«Eυχαριστούμε πολύ! Η διασκευή είναι πρωτότυπη καθώς είναι προσαρμοσμένη για τα συγκεκριμένα παιδιά, είναι ωστόσο βασισμένη στην εκδοχή των Apocalyptica. Υπήρξα και εγώ κάποτε μαθήτρια Μουσικού Σχολείου. Έπαιζα βιολοντσέλο και τότε το ρεπερτόριο ήταν αυστηρά κλασικό. Σίγουρα θα ήθελα και εγώ σαν μαθήτρια να έπαιζα κάτι διαφορετικό και σκέφτηκα ότι θα ήταν μια ωραία ευκαιρία να το κάνω με τα «παιδιά μου» απ΄τη θέση της καθηγήτριας»!

– Πώς αισθάνεστε για αυτή την προσπάθεια;

«Η αλήθεια είναι πως δεν περίμενα να τα καταφέρουμε, γιατί το μάθημα είναι ατομικό, τα παιδιά είναι σε διαφορετικές τάξεις και ήταν πολύ δύσκολο να βρεθούμε όλοι μαζί για πρόβες. Αξίζει να αναφερθεί ότι τα παιδιά ήταν πολύ πρόθυμα και αγκάλιασαν αυτή την ιδέα. Σωστοί επαγγελματίες! Το ίδιο και τα παιδιά που έκαναν την ηχογράφηση και την βιντεοσκόπηση.»

-Μουσική Heavy metal με βιολοντσέλο; Κι όμως γίνεται;

«Με τα κλασικά όργανα όπως τα έχουμε στο μυαλό μας, μπορούμε να παίξουμε διαφορετικά είδη μουσικής, όχι μόνο κλασική! Ειδικά με το βιολοντσέλο – που είναι ένα μουσικό όργανο με μεγάλο εύρος, έχουν γίνει πολλά διαφορετικά πρότζεκτ. Οι Apocalyptica που ανέφερα και προηγουμένως, είναι ένα επιτυχημένο metal συγκρότημα που αποτελείται από βιολοντσέλα! Άρα όντως γίνεται!»

Στις μέρες μας βλέπουμε ότι πολλα παιδιά έχουν ως πρότυπα καλλιτέχνες της τραπ μουσικής, μία μουσική που στηρίζει τη βία , τον ρατσισμό και την εγκληματικότητα…. Πώς μπορούν τα παιδιά να ξεχωρίσουν το «σωστό» και το «λάθος» ακούγοντας τέτοιου είδους στίχους ; Εσείς τι συμβουλεύετε στους μαθητές;

Ας μην δαιμονοποιήσουμε την τραπ μουσική ως το είδος που κατεξοχήν προβάλει λάθος πρότυπα επειδή τυχαίνει να βρίσκεται στο προσκήνιο αυτό το διάστημα. Αν το σκεφτούμε διαφορετικά, πριν κάποια χρόνια, η μέταλ ή η πανκ μουσική είχαν τον ρόλο που έχει τώρα η τραπ. Είναι παρατηρημένο ότι τα πιο αντιδραστικά είδη τέχνης έχουν απήχηση σε παιδιά που βρίσκονται στην εφηβική ηλικία, ίσως εξαιτίας της ανάγκης τους για εκτόνωση. Γενικώς νομίζω ότι με τη μουσική, τα τραγούδια, ταυτιζόμαστε συναισθηματικά, όχι κυριολεκτικά, αλλά σε κάθε περίπτωση, είναι σημαντικό να επισημαίνουμε αυτό το διαχωρισμό στα παιδιά, και εμείς οι καθηγητές και οι γονείς.»

Ροή Ειδήσεων